تویی بهانه اشعارِ عاشقانه من

تویی بهانه اشعارِ عاشقانه من
پر از جنون شده این عشق عاقلانه من

نگاه پر تپشت جان تازه‌ای داده
به بیت های پر از درد و ناشیانه من

کجاست خانه؟ همان جا که دل شود بندش
چهارخانه‌ی‌ پیراهن تو خانه من!

نشسته مرغ دلم در سیاهِ چشمانت
نگاه کن به نگاهم, از آشیانه من!

تو حرف میزنی و شعر باله می‌رقصد
طنین گرم صدایت شده ترانه من

محدثه نبی حسینی