روی صندلی در انتهای خلوت شب

روی صندلی
در انتهای خلوت شب
پشت برف ریزان زمستانیِ
باغ
خاطره ی تورا
به روی آخرین برگ های زرد پاییزی
چنان تجسم میکنم
که گویی تو را
نفس کشیده ام


معصومه رمضان زاده کرمانی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.