گاه آرزو می‌کنم

گاه آرزو می‌کنم
ای کاش برای تو پرتو آفتاب باشم
تا دستهایت را گرم کند
اشک‌هایت را بخشکاند
و خنده را به لبانت بازآرد،_
پرتوِ خورشیدی که
اعماق تاریک وجودت را روشن کند

روزت را غرقه‌ی نور کند
یخ پیرامون‌ات را آب کند.

مارگوت بیکل

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.